Informatie voor de verwijzer



Diagnose
De diagnostiek van DIS blijkt niet eenvoudig te zijn, vanwege de gelijkenis van een aantal klachten met andere aandoeningen. Een aantal symptomen van DIS, zoals de stemmen in het hoofd en dissociatieve verschijnselen, doen immers denken aan schizofrenie respectievelijk borderline. Daarnaast is er bij DIS sprake van een hoge comorbiditeit. De diagnosticering wordt verder bemoeilijkt doordat veel cliënten die niet eerder over hun symptomen hebben gesproken, de neiging zullen hebben die te ontkennen of te bagatelliseren. Dit geldt met name voor amnesie.

Voor het stellen van de diagnose DIS moet duidelijk zijn dat de bijbehorende symptomen (amnesie, depersonalisatie, derealisatie en identiteitsverwarring/-wijziging) niet het gevolg zijn van een lichamelijke aandoening (zoals complexe partiële insulten) of van het gebruik van een middel (zoals alcohol).

Er zijn meerdere dissociatieve stoornissen, waarvan DIS de meest complexe is en de meeste andere insluit. Voor het diagnosticeren van dissociatieve stoornissen bestaan diverse vragenlijsten. Daarnaast is een diagnostisch instrument nodig, zoals het 'Structured Clinical Interview for DSM-IV Dissociatieve Disorders' (SCID-D).

 

Combinaties met andere aandoeningen (comorbiditeit)

DIS gaat heel vaak gepaard met andere psychische aandoeningen. De belangrijkste is depressie. Gezien de gewelddadige voorgeschiedenis komen ook veel klachten voor die passen bij een posttraumatische stress-stoornis, zoals slaapproblemen, nachtmerries en angsten. Vanwege de vervreemding van het eigen lichaam komen ook eetstoornissen als anorexia nervosa of boulimia nervosa voor. Verder kan DIS gepaard gaan met psychosen en overmatig alcohol- en drugsgebruik.

 

Medicijnen

Er bestaan geen medicijnen die de dissociatie of het optreden van verschillende persoonlijkheden tegengaan. Ook antipsychotische middelen blijken meestal niet nuttig. Medicatie kan wel nuttig zijn om de symptomen van depressie, angstaanvallen of slapeloosheid te bestrijden.